Tamil_Typist engagement report

Best tweets

• Sep 22, 2026104x their median

  This most beautiful photograph. https://t.co/oEUh2FUzlw

  9.5K973425587K viewsView on X
• Sep 4, 20266.3x their median

  அட கர்மம் பிடிச்ச நாய்ங்களா.. இதுக்கு ஏண்டா வெள்ளையும் சொள்ளையுமா சுத்தனும்?? https://t.co/w5PmO88IzJ

  464124391365K viewsView on X
• Sep 21, 20265.6x their median

  நான் ஏறக்குறைய ஒரு மணி நேரமாக ஒரு காத்திருப்பு அறையில் இருக்கிறேன்; எனக்கு எதிரே அமர்ந்திருக்கும் பெண் ஒருமுறை கூட தன் கைபேசியைப் பார்க்கவில்லை. ஆனால், மற்றவர்களோ கடந்த 40 நிமிடங்களாக ஒவ்வொரு இரண்டு நிமிடத்திற்கும் ஒருமுறை தங்கள் கைபேசியைத் திறந்து பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம். கடைசியாக, நான் அவரிடம் விளையாட்டாக, "உங்கள் கைபேசியின் பேட்டரி தீர்ந்துவிட்டதா?" என்று கேட்டேன். அவர் சிரித்துக்கொண்டே தன் பையிலிருந்து கைபேசியை எடுத்து, அதில் 87% சார்ஜ் இருப்பதை எனக்குக் காட்டினார். பிறகு, அன்று காலை முழுவதும் என் மனதை ஆக்கிரமித்திருந்த ஒரு விஷயத்தைச் சொன்னார்... "இல்லை. பேட்டரி தீரவில்லை, என் மூளைதான் சோர்வடைந்துவிட்டது." தேவையே இல்லாமல் எப்போதெல்லாம் கைபேசியை எடுக்கிறோம் என்பதை இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவர் கவனிக்கத் தொடங்கியதாக என்னிடம் கூறினார். மின்தூக்கியில் (elevator) செல்லும்போது, ​​வரிசையில் நிற்கும்போது, ​​பேருந்துக்காகக் காத்திருக்கும்போது... ஏன், கழிவறைக்குச் சென்ற ஒருவர் திரும்பி வர எடுக்கும் அந்த இரண்டு நிமிடங்களில் கூட கைபேசியை எடுப்போம் அல்லவா? அப்படிப்பட்ட தருணங்களை மீண்டும் தனதாக்கிக்கொள்ள அவர் ஒரு நாள் முடிவு செய்தார். அவர் என்னிடம் சொன்னார்: "காத்திருப்பது நேர விரயம் என்று நம்மை நம்ப வைத்துவிட்டார்கள். அதனால், சும்மா இருக்கும் ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் திரையைப் பார்த்து நிரப்புகிறோம். ஆனால், பார்ப்பதற்கு வேறு எதுவும் இல்லாமல் உங்கள் மனதைச் சும்மா விடாவிட்டால், சிந்திப்பதற்கான இடத்தையும் அதற்கு நீங்கள் கொடுக்காமல் போய்விடுவீர்கள்." அன்று முதல், காத்திருக்கும் நேரங்களில் அவர் தன் கைபேசியை எடுத்துப் பார்ப்பதில்லை. நானோ, எந்தச் செய்தியும் வராது என்று தெரிந்தும் ஏறக்குறைய ஒரு மணி நேரமாக என் கைபேசியையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். நான் எனது கைபேசியை கீழே வைத்துவிட்டேன். நீங்களும் முயற்சி செய்துபாருங்கள் நண்பர்களே...

  4717814632K viewsView on X
• Sep 3, 20265.1x their median

  இரண்டு மாதத்தில் வீடு தலைகீழ் சொந்தக்காரருக்கு ஒரே பையன். பையன் காக்கிச்சட்டை கமல் மாதிரி இருப்பான். படு செல்லமும் கூட படித்து முடித்தபின், சொந்தத் தொழில் தான் செய்வேன் என்று Water Purifer Business. வாழ்க்கை குடிப்பழக்கம் ஆரம்பிக்கும் வரை நன்றாக இருந்தது. நண்பர்களுடன் சேர்ந்து மொடாக் குடியன் ஆகிவிட்டான். இதனிடையே காதல். வீட்டில் அப்பா ஒன்றும் சொல்லவில்லை. அம்மாவிற்குப் பிடிக்கவேயில்லை. ஜாதி வேறு இடையில். பெண் வீட்டில் அவர்கள் அண்ணன்கள் படு எதிர்ப்பு. அதை மீறிக் கல்யாணம். பையன் கீழே மனைவியுடன். பெற்றோர் மாடியில். தனி வீடு. தனிச் சமையல். கல்யாணம் ஆன இருபதாவது நாள், வேலூருக்கு பைக்கில் போய் திரும்பும் போது, செமையாகக் குடித்துவிட்டு, லாரி மீது வண்டியை விட்டு, Spotல் out. அப்பா-அம்மா போய் bodyஐ வாங்கி, formalities முடித்து, எரித்து விட்டு, வீட்டுக்கு வந்தால், கீழ் வீடு காலி. பெண்ணின் அண்ணன்கள் வந்து, வீட்டை காலி பண்ணியதோடு, பெண்ணையும் கூட்டிக் கொண்டு போய்விட்டார்கள். மாடியில் இவர்கள் இருந்ததால், இவர்களின் பொருட்கள் தப்பின பெண்ணுக்கு அடுத்த 30வது நாளில் ஒரு Militaryல் வேலை பார்க்கும் பையனைப் பார்த்து அவர்கள் கட்டி வைத்து விட்டனர். அவளும் டெல்லி போய்விட்டாள். பெற்றோர் பாடு திண்டாட்டம். பையனின் அம்மா ‘’அந்த பொண்ணு எங்கியாவது நல்லா இருந்தாச் சரி’’ என்று மட்டும் சொன்னார். பையனை நினைத்து படு வருத்தம். சரியாக வளர்க்கவில்லை என்று ரொம்ப வருத்தப்பட்டார்கள். இப்போது வீட்டை விற்று விட்டார்கள். பெற்றோர் இருவரும் காசிக்குப் போய் அங்கு மடத்தில் இருக்கிறார்கள். திரும்ப வருவார்களா என்பது தெரியாது என்று அந்த அம்மாவின் அண்ணன் சொன்னார். கேட்கவே படு வருத்தமாக இருந்தது. Life is totally unpredictable/ 2 மாதத்திற்குள் ஒரு வீடு தலைகீழாக மாறும் என்பதை யாரும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாது எல்லாவற்றிற்கும் பிண்ணணியில் ‘’குடி மட்டுமே’’

  4028723534K viewsView on X
• Sep 20, 20262.6x their median

  தினசரி எனக்கு ஒரு ''பூ'' படத்தைப் போட்டு Good Morning message போடும் எதிர் அப்பார்ட்மென்டில் குடியிருந்த நபரிடமிருந்து இன்றைய மெஸேஜ், அவர் இறந்து விட்டார் என்று (அவருடைய பையன்) - அவர் இருந்த வீட்டை ஓனர் வந்து தங்கப் போவதாகச் சொன்னதால், அடுத்த தெருவிற்கு இன்னொரு வீட்டுக்குப் போய்விட்டார் Messageஐப் படித்த எனக்கு படு ஷாக். அவர் படு பிரிஸ்கான மனிதர். அடிக்கடி நானும் அவரும் அக்னி நட்சத்திரம் கார்த்திக்-பிரபு மாதிரி ரோட்டில் ஸ்கூட்டரில் சந்தித்துக் கொள்வோம். ''எப்ப வீட்டுக்கு வரீங்க என்பார்'' - நானும் சிரித்துக் கொண்டே வரேன் என்பேன். கோவிலில் நேற்று பார்த்தேன். சிரித்துக் கொண்டே கையை ஆட்டிக் கொண்டே போனார் நேற்று இரவு 9 மணிக்கு, என்னவோ சரியில்லை என்று சொல்ல, பையன் தண்ணீர் எடுத்துக் கொண்டு வருவதற்குள் போய் விட்டார் காலை மெஸேஜைப் பார்த்ததும் வீட்டுக்குப் போனேன் (பல முறை அவர் கூப்பிட்டுப் போகாத நான் இப்படிப் போவேன்னு நினைக்கலை). அவர் உடலைப் பார்த்தும் பொங்கி வந்த அழுகையை நிறுத்த முடியவில்லை - ஆறுதல் சொல்லப் போன இடத்தில் அவர்கள் ஆறுதல் படுத்தினார்கள் கொஞ்சம் லேட்டாக கோவிலுக்குப் போனேன். பட்டரிடம் அவர் இறந்த விஷயத்தைச் சொன்னேன். அவருக்கு படு ஷாக். ஆவணி அவிட்டத்தன்று, நான் வீட்டிலியே பூணூல் போட்டுக் கொண்டு விட்டேன். தட்சணை மட்டும் கொண்டு வந்திருக்கிறேன் என்று தட்டில் வெற்றிலை, பழம், வஸ்திரம், பணம் கொண்டு வந்து கொடுத்தார் என்று சொல்லும் போதே அவர் கண்ணிலும் கண்ணீர் எல்லோரும் வேண்டுவது இது போன்ற சடேர் என்ற இறப்பைத் தான் - ஆனால் தலையில் என்ன எழுதியிருக்கிறது என்று யாருக்கும் தெரியாது A Blessed Soul 🙏

  234621017K viewsView on X
• Sep 4, 20262.2x their median

  அமெரிக்க கம்பெனி வேலையை உதறிவிட்டு முருங்கை விவசாயம் - ரூ.30 லட்சம் சம்பாதிக்கும் எஞ்சினியர்! https://t.co/GRjF2NAc5Y

  6967280165K viewsView on X
• Sep 17, 20261.5x their median

  *DIGITAL ARREST* நமக்கு வந்தால்தான் தலைவலி என்னவென்று தெரியும்! Digital Arrest சம்பவங்களை வெளியில் இருந்து ஒரு third partyஆகப் படிக்கும்போது, “இதுக்கெல்லாம் போய் எப்படி பயப்படறாங்க?” என்று நமக்குத் தோன்றும். ஆனால், தனக்கென்று வந்தால்தான் தலைவலி என்னவென்று தெரியும்! இந்த Digital Arrest / Cyber Scam-லேயே எத்தனை variety இருக்கிறது என்பதற்கு ஒரு சின்ன லிஸ்ட்: 1. வெளிநாட்டில் இருக்கும் சொந்தக்காரர்களுக்கு Courier அனுப்புபவர்களைக் குறிவைத்து, “உங்கள் Parcel-ல் Drugs இருந்தது. Customs-லிருந்து பேசுகிறோம்” என்று மிரட்டுவது. Courier Details, Phone Numbers போன்ற தகவல்கள் எப்படியோ இவர்களிடம் போய்ச் சேர்ந்துவிடுகின்றன. 2. ஏதாவது ஒரு Phone Number-ஐச் சொல்லி, “இந்த Number உங்கள் பெயரில் இருக்கிறது. இதிலிருந்து Illegal Activities தொடர்பான conversations record ஆகியிருக்கின்றன” என்று பயமுறுத்துவது. 3. Income Tax Department / ED-லிருந்து பேசுவது போல மிரட்டுவது. இன்னும் பல “Flavours of Digital Arrest” இருக்கின்றன. Scam-க்கும் இப்போது Product Diversification வந்துவிட்டது! அப்படிப்பட்ட ஒரு சம்பவத்தை நானும் கடந்து வந்தேன். 5.5.2026 - TN தேர்தல் Result வந்ததற்கு அடுத்த நாள். காலை சுமார் 11 மணி. என்னுடைய தங்கையிடமிருந்து Phone. உடனே வீட்டுக்கு வா என்று. அடுத்த தெரு தான். அவள் வீட்டிற்குப் போனேன். “ஒரு Phone வந்தது. நான் ஏதோ Surety போட்டிருக்கேனாம். Court-க்கு வா-ன்னு ஒருத்தன் கூப்பிட்டான்” என்று சொல்லி Phone-ஐ என்னிடம் கொடுத்தாள். அதோடு, “Cylinder காரன் வருவான்; அவன்தான் கூப்பிடறான்னு Phone-ஐ எடுத்தேன். இல்லாட்டி தெரியாத Number வந்தா நான் எடுக்கவே மாட்டேனே!” என்றாள். நான் கேட்கப் போகும் முதல் கேள்விக்கும் Advance-ஆகவே பதில் சொல்லியாச்சு! அவளுடைய Phone-ஐ வாங்கி, கடைசியாக Call வந்த Number-க்கு Phone செய்தேன். Truecaller-ல் “Sundarrajan” என்று பெயர் வந்தது. Phoneஐ எடுத்ததும், “சொல்லுங்க…”என்று அந்த சைடில் இருந்து நான்: “நீங்கதான் சொல்லணும். கூப்பிட்டிருந்தீங்க போல… என்ன விஷயம்?” அவர்: “நீங்க யாரு?” நான்: “நான் அவங்க அண்ணன். சொல்லுங்க.” அவர்: “அவங்க Priya-ன்னு ஒருத்தருக்கு Surety போட்டிருக்காங்க. அதனால இன்னும் 10 நாளுக்குள்ள Court-க்கு வர வேண்டியிருக்கும். அதைச் சொல்லத்தான் phone பண்ணினேன்.” எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. எவ்வளவு தொகை என்றால் சொல்ல மாட்டேங்கறான். “அவங்க வீட்டை விட்டு வெளியே போகிற ஆளே கிடையாது. இந்த மாதிரி விஷயங்களை எங்களைக் கேட்காமல் செய்யவும் மாட்டாங்க. அப்புறம் எப்படி இந்த Surety?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அந்த நபர், “Aadhaar number, OTP இருக்கு. அவ்வளவுதான். Court-க்கு வந்து பேசுங்க.” என்று சொல்லி Phone-ஐ Disconnect செய்துவிட்டார். உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், நான் கொஞ்சம் ஆடித்தான் போயிருந்தேன். “ஒருவேளை எங்கேயாவது கையெழுத்துப் போட்டிருப்பாளோ?” என்ற சந்தேகம் வந்தது. தங்கையிடம் கேட்டேன். “உங்களிடம் சொல்லாமல் நான் எதுவும் செய்யறதில்லை. Priya-ங்கிற பேரையே நான் கேள்விப்பட்டதில்லை!” என்று ஒரே பதில். அவள் அப்போது தனியாகத்தான் இருந்தாள். மாப்பிள்ளையும் பெண்ணும் இரண்டு மாதமாக மாம்பலத்தில் இருந்தார்கள். Google-ஐத் திறந்து இது மாதிரி ஏதாவது நடக்கிறதா என்று தேடினேன். அப்போதுதான் தெரிந்தது — “Surety Scam” என்ற பெயரில் இதற்கென்றே ஒரு மோசடி முறை இருக்கிறது. தனியாக இருப்பவர்களை target செய்து, முதலில் பயமுறுத்தி, அடுத்ததாக Digital Arrest மாதிரியான சூழ்நிலைக்குள் கொண்டு சென்று, கடைசியில் பணம் பறிப்பது. முதலில் பயம். அடுத்து குழப்பம். கடைசியில் பணம். Scammers-ன் business model ரொம்ப simple! கொஞ்சம் மனதைச் சாந்தப்படுத்திக் கொண்டேன். வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து, மொட்டை மாடிக்குப் போய், 5 நிமிடம் நான் நார்மலான பிறகு, மீண்டும் அந்த number-க்கு phone செய்தேன். இந்த முறை உடனே எடுக்கவில்லை. இரண்டாவது முறை முயன்றபோது எடுத்தார்கள். “என்ன?” இந்த முறை நானும் கொஞ்சம் தயாராகவே இருந்தேன். நான்: “எனக்கும் ஒரு இரண்டு லட்சம் தேவைப்படுது. Aadhaar OTP மூலமா பணம் வாங்கித் தர முடியுமா?” அவர்: “விளையாடறீங்களா?” நான்: “எத்தனை பேர் கிளம்பியிருக்கீங்க இது மாதிரி? Right now, I am lodging a complaint with your number and name with the Crime Branch. My brother-in-law is in DGP Office (அவர் ரிட்டயர் ஆகி 10 வருஷம் ஆச்சு) - 1930-க்கும் complaint பண்ணப் போறேன். Cyber Cell-க்கும் உங்கள் பெயர், number எல்லாம் வைச்சு Detailed Mailம் அனுப்பப் போறேன்.” அந்த நபர் மறுபடியும், “Court-க்கு வந்து பேசுங்க!” என்று சொல்லிவிட்டு Disconnect செய்துவிட்டார். நானும் பெரிய வீரன் மாதிரி Dialogue எல்லாம் விட்டுவிட்டேன். ஆனால் உண்மையில்… Phone வைத்த பிறகும் BP மட்டும் dialogue கேட்காமல் அதன் வேலையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது! கொஞ்சம் படபடப்பாகத்தான் இருந்தது. இந்தப் பக்கம் நான் Cyber Crime, Aadhaar, OTP, Court, Surety என்று மூளையைப் போட்டுக் குழப்பிக் கொண்டிருக்க… என் தங்கை? அவளுக்கு இதைப் பற்றிய எந்தச் சிந்தனையும் இல்லை. அவள் முழுக்க முழுக்க “வெங்காய சாம்பாரில்” மூழ்கியிருந்தாள்! Ignorance is Bliss! ஒரு பக்கம் Digital Arrest. இன்னொரு பக்கம் Onion Sambar. ஒரு நாள் சும்மா இருந்தேன். ஆனால் அன்று இரவு முழுவதும் இந்த விஷயம் மனதில் ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. “சும்மா விட்டுவிடக்கூடாது” என்று மறுநாள் முடிவு செய்தேன். ஒரு Complaint Mail Draft செய்து, என்னுடைய அண்ணனுக்கு அனுப்பி, விவரத்தைச் சொல்லி, corrections செய்து வாங்கிக் கொண்டேன். பிறகு National Cyber Cell-க்கு தனியாகவும், Tamil Nadu Cyber Cell-க்கு தனியாகவும் mail அனுப்பினேன். National Cyber Cell-க்கு அனுப்பிய mail உடனடியாக deliver ஆகவில்லை. “The mailbox is yet to receive your mail” போன்ற messages வந்தன. திரும்ப Read/Delivery option உடன் அனுப்பினேன். அதற்கும் உடனடியாக response இல்லை. மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகுதான் mail deliver ஆனது. காரணம் என்னவென்று இன்று வரை புரியவில்லை. அதற்குப் பிறகு அந்த நபரிடமிருந்து phone வரவில்லை. வீட்டில் வேறு ஒருவர் இருக்கிறார்; விஷயம் தெரிந்துவிட்டது என்று நினைத்து, “இந்த Customer கொஞ்சம் Tough… அடுத்த Customer-ஐ பார்ப்போம்!” என்று போயிருக்கலாம். ஆனால் இந்த Particular Incident எனக்கு ஒரு விஷயத்தைப் புரிய வைத்தது. படித்தவர்கள், வேலை பார்த்தவர்கள், Banking விஷயங்கள் தெரிந்தவர்கள் என்றாலும் கூட, நமக்கே நேரடியாக இப்படிப்பட்ட Phone வந்தால் ஒரு சில நிமிடங்களாவது மனம் தடுமாறத்தான் செய்கிறது. “ஒருவேளை உண்மையாக இருக்குமோ?” என்ற அந்தச் சின்ன சந்தேகம்தான் Scammers-ன் மிகப்பெரிய ஆயுதம். அந்தச் சில நிமிட பயத்தை அவர்கள் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். இதில் சொல்ல வேண்டிய முக்கியமான விஷயம் ஒன்றுதான்: Phone-ல் யாராவது Police, Customs, ED, Income Tax, Court என்று பேச ஆரம்பித்தால், உடனே பயப்பட வேண்டாம். ஏனென்றால்… Digital Arrest-ல் முதலில் Arrest ஆகுவது நம்முடைய Bank Account இல்லை. *நம்முடைய நிதானம்தான்!* 10 நிமிடம் மனதை சாந்தப்படுத்துவது அத்தியாவசியம். நிதானத்தை மட்டும் Scammers-கிட்ட Surrender பண்ணாமல் இருந்தால், பாதி பிரச்சினை அங்கேயே முடிந்துவிடும்.

  1172316112K viewsView on X
• Sep 21, 2026

  "விநாயகருக்கு நிறைய கண்டிஷன் போடுறாங்க.. மின்சாரத்துக்கு பணம் கட்ட சொல்றாங்க.. தெலங்கானா அரசு போல வரும் காலத்தில் இலவச மின்சாரம் கொடுக்க வேண்டும்.." - இந்து முன்னணியினர் பேட்டி.. #Chennai | #Vinayagar | #Beach | #PolimerNews https://t.co/wPVmS4IeXa

  881610419K viewsView on X
• Sep 19, 2026

  வெத்திலையில் மையைத் தடவியாச்சு – திருடன் மாட்டியாச்சு! 😄 நேற்று கீழ்வீட்டில் நடக்கும் பிரச்சனைகளைப் பற்றி எழுதியிருந்தேன். அதற்கு ஒருவர் போட்ட கமென்ட்: “நைட் அவர்கள் வீட்டு வாசலில் ஒரு பிடி உப்பு, அரை Lemon-ல் குங்குமம், ஒரு முட்டை உடைத்துப் போட்டுடுங்க. முதலில் அவர்களை mentally disturb பண்ணணும். இந்த மாதிரி கூட்டம் மாந்திரீகம், செய்வினை, செயப்பாட்டுவினை, Black Magic இதுக்கெல்லாம்தான் பயப்படுவாங்க!” இந்த கமென்ட்டைப் படித்தவுடன், எனக்கு நேராக ஐந்தாம் வகுப்பு படித்த காலத்துக்கு memory rewind ஆகிவிட்டது. அப்போது நடந்த ஒரு சம்பவம்! என்னுடைய அப்பா 1940-களில் மதுரை American College-ல் B.A. Mathematics படித்தவர். Government Job கிடைக்க வேண்டும் என்று முயற்சி செய்து, கடைசியில் Court-ல் வேலைக்குச் சேர்ந்தார். அப்போது அம்பாசமுத்திரம் முன்சீப் கோர்ட்டில் Court In-charge. அவருக்கு நேரடியாகக் கீழே இரண்டு Assistants. கூடவே ஒரு டபேதார் — அதாவது Peon. நல்லாத்தான் போய்க்கொண்டிருந்தது. ஒருநாள் திடீரென்று அப்பா அம்மாவிடம் பதற்றமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார். “கோர்ட்டில மூணு முக்கியமான Case Bundles காணோம். யார் எடுத்தான்னு தெரியலை. இன்னும் 15 நாள்ல Hearing வருது!” அப்பா totally restless. அவருடன் வேலை பார்த்த இரண்டு Assistants-க்கும் அந்த Peon-க்கும் ஏற்கெனவே ஏதோ பிரச்சனை இருந்திருக்கிறது. அதனால் அந்த இரண்டு பேரின் தீர்ப்பு மிகவும் தெளிவு: “அவன் தான் எடுத்திருப்பான்!” Peon-ன் தீர்ப்பு அதைவிடத் தெளிவு: “நான் எடுக்கவே இல்லை!” CCTV இல்லாத காலம். Forensic Department-ஐ அழைக்கும் அளவுக்கு விஷயமும் இல்லை. அடுத்த option? வெத்திலை + மை + ஜோஸ்யர்! பாபநாசத்திற்கு மேலே காரையார் பகுதியில் ஒரு Powerful வைத்தியர்-cum-ஜோஸ்யர் இருப்பதாக அந்த இரண்டு Assistants சொன்னார்கள். அவருடைய speciality என்னவென்றால், வெத்திலையில் மை போட்டுப் பார்த்தால் திருடன் யார் என்று தெரிந்துவிடுமாம்! இன்றைக்கு Facial Recognition. அன்றைக்கு Betel Leaf Recognition! அந்த இரண்டு Assistants-ம் முதலில் காரையார் போய் அவரிடம் விஷயத்தைச் சொல்லி, appointment மாதிரி வாங்கிவிட்டு வந்தார்கள். ஜோஸ்யர் போட்ட ஒரே condition: “வரும்போது ஒரு சிறுவனைக் கூட்டிக்கொண்டு வாங்க.” அவ்வளவுதான். என் விதி அன்றைக்கே முடிவு செய்யப்பட்டுவிட்டது. அந்தச் சிறுவன் 5வது படித்துக் கொண்டிருந்த நான் தான் இரண்டு நாட்கள் கழித்து ஒரு காலை, எதிர்வீட்டு Radio கடை மாமாவிடம் இருந்த Ambassador காரை இரவல் வாங்கிக்கொண்டு நாங்கள் நால்வரும் காரையார் கிளம்பினோம். அப்போது ஊரில் கார் வைத்திருந்ததே இரண்டு மூன்று பேர்தான். ஒரே ஒரு Petrol Bunk ஊருக்கு வெளியே இருக்கும். ஆச்சரியம் என்னவென்றால், அது இன்றுவரை வேறு ஒருவர் கைக்கு மாறாமல் அதே family-யிடம் இருப்பது! காரையார் போகும் பாதையே அப்போது வேறு உலகத்துக்குள் போவது போல இருக்கும். சுற்றிலும் மரங்கள். அமைதி... அமைதி...அமைதியோ அமைதி! அந்த அமைதியில் நம்ம மனசுக்குள்ள மட்டும், “வெத்திலையில் உண்மையிலேயே திருடன் தெரிவானா?” என்று Background Music. ஒருவழியாக ஜோஸ்யரின் இடத்தை அடைந்தோம். அதை வீடு என்று சொல்வதா, குடில் என்று சொல்வதா தெரியவில்லை. எங்கிருந்தெல்லாமோ மக்கள் மஞ்சள் காமாலைக்கு கீழாநெல்லி இலைப் பத்தியம் வாங்க வந்திருந்தார்கள். நாங்கள் உள்ளே போய் தரையில் உட்கார்ந்தோம். இங்கே ஒரு முக்கியமான விஷயம்: என் அப்பாவுக்கு இதிலெல்லாம் துளிகூட நம்பிக்கை கிடையாது. ஆனால் மூன்று முக்கியமான Court Case Bundles காணாமல் போய், Hearing வேறு நெருங்கிக்கொண்டிருந்தால்... எதைத் தின்றால் பித்தம் தெளியும் என்ற நிலை ஒரு கட்டத்தில், “சரி... வெத்திலையில் என்னதான் தெரியுதுன்னு பார்த்துடலாமே!” என்ற மனநிலை வந்துவிடும் போல! 😄 ஜோஸ்யர் நல்ல பெரிய தாடி. கழுத்தில் உத்திராட்ச மாலைகள். மேலே காவித்துண்டு. கீழேயும் காவி. நெற்றியில் பெரிய பட்டை, நடுவில் குங்குமம். இப்போது நினைத்துப் பார்த்தால், பாலாவின் நான் கடவுள் படத்தில் வரும் ஒருவர் நேரில் உட்கார்ந்திருப்பது போல இருந்தது. ஆனால் பயமுறுத்தும் முகமெல்லாம் இல்லை. அவர் என்னை மட்டும் தனியாக ஒரு சின்ன ரூமுக்குக் கூட்டிக்கொண்டு போனார். “நான் ஒரு வெத்திலையில் மையைத் தடவுவேன். நீ அதை நல்லா உற்றுப் பார்க்கணும். கொஞ்ச நேரத்துல அந்த Document-ஐ எடுத்த ஆள் அதுல சிறு வெளிச்சத்துல தெரிவார்...” என்று ஏதேதோ விளக்கினார். ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் நான் அதை கேட்டுக்கொண்டே... மை போடுவதற்கு முன்பே பாதி மயக்க நிலைக்குப் போய்விட்டேன்! பிறகு என்னைக் கூட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்தார். அங்கே காளி மாதிரி ஒரு படம். அதன் முன்னால் வெட்டிய எலுமிச்சம்பழம். அதில் குங்குமம். சுற்றிலும் சில பூஜைப் பொருட்கள். Atmosphere மட்டும் பார்த்தால், காணாமல் போன Case Bundle மட்டுமல்ல... அதை எடுத்தவனுடைய ஏழு தலைமுறையும் வெத்திலையில் தெரிந்துவிடும் போல இருந்தது! ஜோஸ்யர் சாமியைக் கும்பிட்டார். ஒரு பெரிய வெத்திலையை எடுத்தார். அதில் மையை எடுத்து... தேய்... தேய்... தேய்... என்று இரண்டு நிமிடம் நன்றாகத் தடவினார். பிறகு என்னை அருகில் அழைத்தார். “இங்க வா... நல்லா பாரு!” நான் பார்த்தேன். ஒன்றுமே தெரியவில்லை! மை தடவிய வெத்திலைதான் தெரிந்தது. அவர் கேட்டார்: “Court தெரியுதா?” எனக்கு Court-ம் தெரியவில்லை. Compound Wall-ம் தெரியவில்லை. வெத்திலை மட்டும் 4K resolution-ல் தெரிந்தது! ஆனால்... “தெரியலை” என்று சொன்னால் இவர் என்ன செய்வாரோ என்று எனக்குத் தெரியாது. அதனால் இன்னும் கொஞ்சம் உற்றுப் பார்த்தேன். ஒரு கோடு மாதிரி தெரிந்தது. அவ்வளவுதான். உடனே ஜோஸ்யர் Commentary ஆரம்பித்துவிட்டார்: “இங்க பாரு... இது Court வாசல்... இது உங்க அப்பா Room... இது வந்திருக்கிற இந்த ரெண்டு பேரோட Room...” எனக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை. நான் சொல்ல வேண்டியதை அவரே சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்! சரி, நாமும் Cooperation கொடுப்போமே என்று, “ஆமாம்... லேசா அப்பா Room தெரியுது...” என்றேன். அவ்வளவுதான். System activated! அவர் அடுத்த கேள்விக்குப் போனார். “அந்த Peon தெரியறாரா?” நான்: “தெரியறார்...” “அவர் குறுக்கால ஒரு பட்டை போட்டிருக்காரா? Cross Belt?” “தெரியுது...” “இப்ப அவர் மர பீரோவைத் திறக்கிறார்... தெரியுதா?” இதற்குள் மை காய ஆரம்பித்திருந்தது. வெத்திலையின் நரம்புகளும் கோடுகளும் நல்ல தெளிவாகத் தெரிய ஆரம்பித்தன. எனக்கு உண்மையில் தெரிந்தது: வெத்திலையின் veins! ஆனால் வாயிலிருந்து வந்த பதில்: “தெரிகிறது...” ஜோஸ்யர் உடனே: “அவ்வளவுதான்!” Case Closed! Sherlock Holmes-க்கு magnifying glass. இந்த ஜோஸ்யருக்கு வெத்திலை. Watson மட்டும் ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் நான்! பிறகு அப்பாவையும் மற்றவர்களையும் பார்த்து, “எடுத்திருப்பவர் உங்க Office Peon தான். அவரையே விசாரிங்க!” என்று தீர்ப்பு சொன்னார். அதோடு விடவில்லை. வெட்டிய எலுமிச்சம்பழம் ஒன்றில் மஞ்சள் தடவி, காளி முன்பு இருந்த ஏதோ ஒரு பொடியையும் அதில் போட்டார். “இதை நாளைக்கு உங்க Office Table-ல வைச்சுக்கோங்க.” இன்னொரு Set தயார் செய்து Assistant-கிட்ட கொடுத்து, “இதை அந்த நபரின் வீட்டு வாசலில் அவருக்குத் தெரியாமல் போட்டுட்டு வாங்க!” என்றார். இன்றைக்கு இதற்கு பெயர் Psychological Warfare என்று வைப்பார்கள். அன்றைக்கு பெயர்... செய்வினை! Consultation Fee? ரூ.10 தட்சணை! Crime Investigation + Suspect Identification + Psychological Operation... All Inclusive Package — ₹10! அதன்பிறகு நாங்கள் Ambassador காரில் ஊருக்குத் திரும்பினோம். பெரிய கேஸைக் கண்டுபிடித்துக் கொடுத்ததற்காக, வழியில் விக்கிரமசிங்கபுரத்தில் எனக்கு இனிப்பு சேவு வாங்கிக் கொடுத்தார்கள். அன்றைய Investigation-ல் எனக்குக் கிடைத்த ஒரே உறுதியான Evidence... அந்த இனிப்பு சேவு மட்டும் தான்! மறுநாள்... Twist! அந்த Peon தானாகவே வந்தார். காணாமல் போன மூன்று Case Bundles-ஐ எங்கேயோ ஒளித்து வைத்திருந்த இடத்திலிருந்து எடுத்துக் கொண்டுவந்து கொடுத்துவிட்டார்! வீட்டில் எல்லோருக்கும் ஆச்சரியம். “அடடா! வெத்திலை மை வேலை செய்துவிட்டதே!” பல வருடங்கள் கழித்து நான் அப்பாவிடம் இந்தச் சம்பவத்தைப் பற்றிக் கேட்டேன். அப்பா சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார்: “இதுல என்ன பெரிய மந்திரம்? முதல் முறை அந்த இரண்டு Assistants காரையார் போனப்பவே, ‘அந்த Peon தான் எடுத்திருப்பான்’ன்னு தங்களுடைய முழுச் சந்தேகத்தையும் ஜோஸ்யரிடம் சொல்லியிருக்காங்க. அவரும் அதே Track-ல போய் சொல்லிட்டார். நாம காரையார் போற விஷயமும் அந்த Peon-க்கு எப்படியோ தெரிஞ்சிருக்கு. ‘இவங்க மந்திரிச்சுடுவாங்களோ... பில்லி சூனியம் வைச்சுடுவாங்களோ... நம்ம வீட்டுவாசல்ல என்னத்தையாவது போட்டுடுவாங்களோ...’ என்று உள்ளுக்குள் பயந்திருக்கிறார். அந்த பயத்திலேயே மறுநாள் Case Bundles-ஐ எடுத்துக் கொடுத்துட்டார்!” அப்போதுதான் புரிந்தது. திருடனைப் பிடித்தது வெத்திலையும் இல்லை. அதில் தடவிய மையும் இல்லை. ஜோஸ்யரின் Super Power-ம் இல்லை. Peon-ன் சொந்த பயம்தான்! ஆனால் இதில் இன்னொரு உண்மையும் இருக்கிறது. வெத்திலையில் மையைத் தடவியது ஜோஸ்யர். Peon-ஐ சந்தேகப்பட்டது Assistants. பயந்தது Peon. Case Bundles-ஐ மீட்டது அப்பா. ஆனால்... வெத்திலையைப் பார்த்து, ஒன்றுமே தெரியாமல், “ஆமாம்... தெரியுது... தெரியுது...” என்று சொல்லிச் சொல்லி திருடனை Official-ஆ Confirm பண்ணியது மட்டும் — ஐந்தாம் வகுப்பு படித்த நான் தான்! 😂

  9531406.8K viewsView on X
• Sep 20, 2026

  *தலைவலிக்குக் காரணம் கண்டுபிடித்த மகான்!* ஒருவருக்கு சில நாட்களாக சரியான தலைவலி. பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்த்தார். தலைவலி போன மாதிரி தெரியவில்லை. சரி... நாமளே Google பண்ணி பெரிய வியாதி எதையாவது கண்டுபிடிப்பதற்கு முன்னாடி, டாக்டரையே பார்த்துடலாம் என்று கிளம்பினார்! டாக்டர் BP பார்த்தார்... Pulse பார்த்தார்... எல்லாவற்றையும் செக் பண்ணினார்... கடைசியில், “ஒண்ணும் பிரச்சனை மாதிரி தெரியலையே... எதுக்கும் ஒரு தடவை கண்ணை டெஸ்ட் பண்ணிக்கோங்க!” என்றார். உடனே கண் டாக்டரிடம் போனார். அவரும் கண்ணை மேலே பார்க்கச் சொன்னார்... கீழே பார்க்கச் சொன்னார்... தூரத்தில் இருந்த எழுத்தைப் படிக்கச் சொன்னார்... எல்லாவற்றையும் பார்த்துவிட்டு, “உங்க கண்ணு Perfect! கண்ணுல எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை. உங்களுடைய Daily Activities என்னென்னன்னு கொஞ்சம் கவனிங்க. அதுலதான் ஏதாவது காரணம் இருக்கலாம்!” என்று சொல்லி அனுப்பிவிட்டார். நம்ம ஆளுக்கு ஒரு பழக்கம். டிவி பார்ப்பது! அதுவும் கொஞ்சம் இல்லை... ரிமோட்டுக்கே இவரைப் பார்த்தால் பயம் வரும் அளவுக்கு! “ஒருவேளை டிவிதான் தலைவலிக்குக் காரணமோ?” என்று ஆராய்ச்சி செய்ய முடிவு செய்தார். காலையில் டிவியைப் போட்டார். News பார்த்தார்... தலைவலி இல்லை. விஜய் சூப்பரில் ஒரு படம் பார்த்தார்... தலைவலி இல்லை. OTT-க்கு போனார். Prime-ல் ஒரு படம் பார்த்தார்... ம்ஹூம்... தலைவலி இல்லை! நம்ம ஆளுக்கு சந்தோஷம். “அப்ப டிவி காரணம் இல்லையா!” என்று சொல்லிவிட்டு, தனக்கு மிகவும் பிடித்த ஏரியாவுக்குள் நுழைந்தார்... கொரியன் படம்! Audio புரியாது... ஆனால் கீழே... SUBTITLE! 😎 படம் ஆரம்பித்தது. Hero பேசுகிறார்... இவர் கீழே படிக்கிறார். Heroine அழுகிறார்... இவர் கீழே படிக்கிறார். Villain கத்துகிறார்... இவர் கீழே படிக்கிறார். Screen-ல் யார் யாரை அடிக்கிறார்கள் என்பதைக் கவனிப்பதா... Subtitle-ல் என்ன எழுதுகிறார்கள் என்பதைக் கவனிப்பதா... அதை வாசிப்பதா... வாசித்ததை தமிழில் மனசுக்குள் Translate பண்ணுவதா...அதற்குள் அடுத்த Subtitle வந்துவிடுகிறது! ஒரு படம் முடிவதற்குள்... தலைவலி ஆரம்பம்! அப்போதுதான் அவருக்கு ஞானோதயம் வந்தது! “அடடா... பிரச்சனை கண்ணுலயும் இல்லை... டிவியிலயும் இல்லை... கொரியாவுல இருக்கு!” படத்தைப் பார்த்துப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய மூளை... Subtitle-ஐப் படிக்க வேண்டும்... அதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்... அதே நேரத்தில் படத்தையும் கவனிக்க வேண்டும்... இப்படி மூளைக்கு ஒரே நேரத்தில் Reading + Translation + Cinema + Emotion + Investigation என்று ஐந்து Department வேலை கொடுத்தால்... அது என்ன செய்யும்? “போதும்டா சாமி!” என்று தலைவலியாக Protest பண்ண ஆரம்பித்துவிட்டது! கடைசியில் அவரே Diagnosis கண்டுபிடித்தார். Solution: மாத்திரை இல்லை...Eye drops இல்லை... Scan இல்லை... Subtitle-ஓடு பிறமொழிப் படம் பார்ப்பதை நிறுத்திவிட்டார்! அதற்குப் பிறகு தலைவலியும் இல்லை! Moral of the story: சில நேரம் தலைவலிக்கு காரணம் BP-யும் இல்லை... Sugar-உம் இல்லை... Eye Power-உம் இல்லை... கீழே ஓடிக்கொண்டிருக்கும் Subtitle-ஆகக்கூட இருக்கலாம்! 😂😂

  8910805.9K viewsView on X

Ranked by total interactions across everything we have tracked for this account, which is a longer history than the 30-day window the rates above use. The multiple compares each post to this account's own median.

Keep going